طاووس!

 

غـــروب و بیشه تاریک و ناگهان طاووس

ظهور و رونق رنگین کمان کمان طاووس

خیال سـبز مـه آلود بیــشه آئینه ست

که در افق بدمد نور یک جهان طاووس

هــوای بیشــه به عاشــق شدن تمایل داشت

به شـوق می بردش سوی بی نشان طاووس

اسیر چرخش نقش و نگار بالایی ست

به یاد آوردش خــال هنــدوان طاووس

چه نامه ایست که با خط دوست آورده ست

پیـام مهــــــر و پر از مُهر آســـــمان طاووس

*** 

به انتــــظار٬ هزاران غروب زل زده است

به دور دست مگر بنگرد که هان طاووس